"คนไกลบ้าน"
posted on 14 Oct 2009 19:52 by iamyssat"คนไกลบ้าน"
เช้าวันหนึ่งฉันขับรถมาทำงาน บนถนนที่ยุ่งเหยิง ช่วง Busy hour
ฉันแต่งหน้า ทาปาก ฟังวิทยุ ...เช่นทุกวัน
แต่อยู่ๆ ท่ามกลางรถมากมาย ฉันก็สะดุดกับรถคันหนึ่ง ที่มี sticker ติดข้างหลัง
มันเขียนว่า "คนไกลบ้าน" ด้วยตัวอักษรภาษาไทยแบบไทยแท้ มิได้ดัดแปลงให้ทันสมัยแต่อย่างไร
ขนาดตัวหนังสือก็ใหญ่มาก ประมาณ 1/3 ของกระจกรถได้
อืม.. มันเหมือนอยู่ๆ เวลาก็หยุดแบบเป็นสูญญากาศ
เพราะฉันรู้สึกว่า ใช่ นั่นมันฉันนี่น่า "คนไกลบ้าน"
.. ฉันไม่ใช่เด็กต่างจังหวัด ไม่ได้อยู่คนเดียว ฉันเป็นคนกรุงเทพฯ อยู่กับพ่อแม่ มีครอบครัวที่ดี
แต่ฉันก็รู้สึกว่าฉันเป็น "คนไกลบ้าน" เหมือนกัน ....
ทุกวันฉันตื่นมาเพื่อมาทำงานในสี่เหลี่ยมที่เราเรียกว่าตึก office ที่ตบแต่งหรู มีชีวิตที่ยุ่ง - เยอะ - มากมาย
ก็เหมือนคนอื่นๆแหละ และฉันก็ไม่ได้รู้สึกแปลก หรือเบื่อ แต่อย่างไร
แต่ที่ฉันรู้สึก ก็แค่ว่ามันทำให้ฉันเป็นคนอื่นในบ้านของฉันเอง
ในขณะที่พี่ พ่อ และแม่ ทำธุรกิจของตัวเอง และฉันซึ่งไม่ได้ถูกรวมอยู่ในนั้น เท่ากับว่าฉันคือคนอื่นโดยไม่รู้ตัว
ชีวิตที่เลิกงาน 1 ทุ่ม กินข้าวเย็น 3 ทุ่ม และ ต้องการความเฮฮา ไม่งั้นฉันอาจมีแต่งาน plan และ budget
กับ ชี่วิตที่ 3 ทุ่มคือเข้านอนหรือควรจะใกล้นอนได้แล้ว มันคงต่างกันอย่างที่ฉันไม่อาจจะทำอะไรได้
แต่สิ่งที่น่ากลัวที่สุดกลับเป็นเรื่องของความคิด ที่ต่างกันอย่างสิ้นเชิง
และก็เป็นจุดเล็กของเรื่องใหญ่ ที่ทำให้ฉันโดดเดี่ยวมากมาย
>> จะว่าไงดี เอาเป็นว่า ฉันแอบเข้าใจคนที่ห่างไกลบ้านบางคน ว่ามันโดดเดี่ยวแค่ไหน
ถึงแม้เหตุผลจะต่างกัน แต่เราก็เหมือนกัน คือ "คนไกลบ้าน" <<
หนูรักแม่ค่ะ หนูรักพ่อค่ะ หนูรักพี่ๆ ค่ะ ^_^
หนูอยากให้คนในบ้านเข้าใจ จากคนไกลบ้านค่ะ